ΜΙΑ ΚΙΒΩΤΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΥΔΙΑ ΡΟΔΟΠΗΣ

Σε μια κιβωτό πνευματικής ζωής φιλοδοξεί να μεταμορφώσει τον Σύνδεσμο Αγάπης που δημιούργησε ο ιερέας πατέρας Κωνσταντίνος Τσουρέλης, με επίκεντρο τον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στην Καρυδιά και την στήριξη όχι μόνο των ντόπιων κατοίκων αλλά και πολλών Κομοτηναίων.
Στόχος και παράλληλα όνειρο ζωής για τον δραστήριο ιερέα, η εξεύρεση χρημάτων για την ανακαίνιση της παλαιάς εκκλησίας και την συντήρηση των εικόνων της, οι οποίες χρονολογούνται από τα τέλη του 18ου αιώνα και παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Η εκκλησία θεμελιώθηκε το 1867 ενώ η ανέγερσή της ολοκληρώθηκε το 1868, με προσωπική εργασία των κατοίκων, «κατόπιν ενεργειών του τότε δραστήριου Μητροπολίτη Μαρωνείας Ανθίμου, ο οποίος ενήργησε τα δέοντα προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την έκδοση του σχετικού σουλτανικού φιρμανίου από την Υψηλή Πύλη». Είναι τρίκλιτη βασιλική και παρά τις μεταγενέστερες προσθήκες και επεκτάσεις, στο εσωτερικό της διατηρεί τα αρχικά αρχιτεκτονικά της χαρακτηριστικά, με το ξύλινο τέμπλο και τις εκφραστικές εικόνες από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της.

Στα άμεσα σχέδια του πατέρα Κωνσταντίνου Τσουρέλη, η διαμόρφωση του αύλειου χώρου και η κατασκευή ενός ενοριακού – πνευματικού κέντρου, που θα φιλοξενεί και τα μνημόσυνα του χωριού έναντι κάποιου συμβολικού τιμήματος, για όσους δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε στις αίθουσες τελετών της πόλης. Εκεί θα πραγματοποιούνται οι εκδηλώσεις, οι ομιλίες και οι συναντήσεις μελών και ενοριτών, με σκοπό την συζήτηση των προβλημάτων τους και την ανταλλαγή απόψεων και ιδεών, ώστε να επιτευχθεί και η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ τους.
Το πανηγύρι του Σωτήρος, το τραπέζι αγάπης του Αγίου Αθανασίου, οι συνεστιάσεις, οι εκδηλώσεις και οι εκδρομές του Συνδέσμου, αποτελούν πάντοτε σημαντικά γεγονότα για την κοινωνική ζωή του χωριού αλλά και ευκαιρίες για επικοινωνία μεταξύ μελών και φίλων.

Στο εκδρομικό του πρόγραμμα, προορισμοί σε τόπους και αξιοθέατα που έχουν άμεση σχέση με την ιστορία και τις παραδόσεις μας. Οι Άγιοι Τόποι, το Πατριαρχείο, οι εκκλησίες και τα ιδρύματα της πόλης, είναι κάποια από τα μέρη που επισκέφτηκαν έως τώρα, ενώ για τη νέα χρονιά το πρόγραμμα που θα ανακοινωθεί στα τέλη Φεβρουαρίου, θα ξεκινήσει το τριήμερο του Θωμά με εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Στη διάρκεια της, θα γίνει μεταξύ άλλων η ολοκλήρωση της αδερφοποίησης με την Διακονία Αγάπης της Πριγκήπου και θα πραγματοποιηθεί συνάντηση με τον Πατριάρχη. Στα σχέδια του συνδέσμου αγάπης περιλαμβάνονται επίσης επισκέψεις στα ελληνόφωνα χωριά της κάτω Ιταλιας το καλοκαιρι , στους Αγίους Τόπους τον Σεπτέμβριο και εκδρομές εντός Ελλάδος.
Στις δραστηριότητες του Συνδέσμου Αγάπης και η έκδοση ενός καλαίσθητου τριμηνιαίου περιοδικού ποικίλης ύλης, που ξεκίνησε 12σέλιδο το Πάσχα του 2007, με την αρωγή του πρώην πρόεδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης και νυν βουλευτή και υφυπουργού Γιώργου Πεταλωτή. Σήμερα είναι 24σέλιδο και στηρίζεται οικονομικά από χορηγείες επαγγελματιών της περιοχής και συνδρομές. Στα περιεχόμενα του θέματα θρησκευτικά, κοινωνικά, ιστορικά, ιατρικά, ενοριακά νέα και στιγμιότυπα από τις δραστηριότητες και τις εκδρομές του Συλλόγου Αγάπης με την συμμετοχή μελών και φίλων κάθε ηλικιας.

Η ιστορική ενορία της Καρυδιάς είναι ένα πανέμορφο χωριό, που απέχει λίγα μόλις χιλιόμετρα από την Κομοτηνή. Όμορφη φύση, πράσινο, καθαρός αέρας και πολυάριθμες ταβέρνες, συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον ντόπιων και ξένων επισκεπτών, χειμώνα και καλοκαίρι. Αν βρεθείτε εκεί και είναι Κυριακή πρωί μη διστάσετε να επισκεφτείτε και τον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Ο πατέρας Κωνσταντίνος Τσουρέλης θα χαρεί να σας «ξεναγήσει» στην ιστορία του.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Γιάννης Πετκίδης

Η ικανότητα λένε του γιατρού κρίνεται από την εμπειρία του να εκτιμά την κατάσταση και να εντοπίζει το πρόβλημα με την πρώτη ματιά. Ως διευθυντής στην ορθοπεδική κλινική του 412 Στρατιωτικού Νοσοκομείου στην Ξάνθη, με προϋπηρεσία είκοσι δύο χρόνων στην στρατιωτική ιατρική, έχει και την εμπειρία και τις γνώσεις. Ο Γιάννης Πετκίδης είναι ο νέος γιατρός του ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΥ.
Οι λόγοι όμως της επιλογής του από την τοπική μας ΠΑΕ δεν αφορούν μόνο την εμπειρία του στην ορθοπεδική. Έχουν σχέση και με την προϋπηρεσία του στο χώρο των ομάδων. «Θεωρώ ότι μάλλον συγκεντρώνω τα προσόντα που θέλανε. Ξέρω καλά την αθλητική κάκωση και είχα και άλλες συνεργασίες στο παρελθόν με τοπικές ομάδες, μπάσκετ, ποδοσφαίρου και χάντμπολ. Είχα την εμπειρία να είμαι για 3 χρόνια δίπλα στο γιατρό της ΣΚΟΝΤΑ, όπου πήρα πολλά μαθήματα» μας λέει και μας περιγράφει τις εντυπώσεις του από την συνεργασία του με τους παίχτες και τον προπονητή της τοπικής μας ομάδας.

«Ο ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ είναι μια πρόκληση για μένα. Είναι άλλες οι απαιτήσεις. Μεγαλύτερη η πίεση και επαγγελματικό το επίπεδο. Άλλωστε γι’ αυτό πιστεύω ότι με έχουν επιλέξει. Γιατί είμαι επαγγελματίας στη δουλειά μου», τονίζει. «Η φυσική κατάσταση των παιχτών είναι σε πολύ καλό επίπεδο. Ο κ. Ισπυρλίδης και ο κ. Ντουρουντούς έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά, ενώ θεωρώ τον κ. Φερέρρα έναν πολύ καλό προπονητή. Δεν έχουμε πολλούς τραυματισμούς και αυτό σημαίνει ότι γίνεται σωστή δουλειά. Έχει ένα πολύ καλό παρασκήνιο η ομάδα. Πιστεύω ότι τουλάχιστον το ιατρικό τιμ βοηθάει πάρα πολύ. Την πρώτη μέρα που ήρθα είχαμε το κάταγμα του Ρόκα που έσπασε το δάχτυλό του στην προπόνηση. Το αντιμετωπίσαμε σε ένα μήνα, τώρα είναι καλά και στον πρώτο αγώνα θα παίξει».

Ο ορθοπεδικός επεμβαίνει πάντα όταν τα πράγματα είναι σοβαρά και τα περιστατικά που αντιμετωπίζει αφορούν θλάσεις, κακώσεις στα γόνατα, είτε λέγονται μηνίσκοι, είτε πρόσθιος και οπίσθιος χιαστός, τενοντίτιδες αλλά και κατάγματα. «Όταν επεμβαίνει ο γιατρός, επεμβαίνει πάντα χειρουργικά. Τα συντηρητικά τα αναλαμβάνει, αφού τα δω εγώ, ο φυσιοθεραπευτής Χρήστος Κούτρας, τον οποίο θεωρώ πολύ καλό και με μεγάλη εμπειρία σε επαγγελματικές ομάδες. Είναι το δεξί χέρι του γιατρού».

Αλεξανδρουπολίτης γέννημα θρέμμα αλλά με ρίζες από το Πρωτοκκλήσι του ΄Εβρου από όπου κατάγεται ο πατέρας του. Όπως επισημαίνει ο ίδιος σημαντικό ρόλο για την επιλογή των σπουδών του έπαιξαν και οι εικόνες που είχε από τον τόπο καταγωγής του. «Είμαι από παραμεθόρια περιοχή και η στολή με τραβούσε. Δεκαοχτώ χρονών τότε, μπορούσα να περάσω και στην πολιτική ιατρική αλλά διάλεξα την στρατιωτική. Δεν το μετανιώνω. Έχω πολλές εμπειρίες από το στρατό οι οποίες με βοήθησαν ν’αναλάβω και τον ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟ. Έχω κάνει πάρα πολλά χειρουργεία στο γόνατο ως στρατιωτικός ιατρός και αυτό πιθανόν να είναι ο λόγος που με έχουν επιλέξει. Έχω την εμπειρία του κατάγματος και των κακώσεων στα γόνατα γιατί ασκώ και νοσοκομειακή ιατρική στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Ξάνθης όπου βλέπω 40 με 50 άτομα τη μέρα. Πέρσι έβγαλα γύρω στα 100 χειρουργεία σε ένα μικρό νοσοκομείο μόνος μου».

Οι παράλληλες επαγγελματικές δραστηριότητες φαίνεται πως δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για χόμπι. Παντρεμένος με δύο παιδιά στο γυμνάσιο και σύζυγο δασκάλα. Στον ελεύθερο χρόνο του παίζει τένις, ακούει μουσική και διαβάζει λογοτεχνία.«Χαλαρώνω παίζοντας τένις εντελώς ερασιτεχνικά με φίλους ενώ παλαιότερα ήμουν και στον όμιλο αντισφαίρισης της Αλεξανδρούπολης. Ακούω πολύ ξένη μουσική όλων των ειδών επηρεασμένος και από τα παιδιά μου, από ροκ μέχρι χιπ χοπ, ενώ για διάβασμα προτιμώ τους Έλληνες συγγραφείς».

Το δυνατό σημείο του χαρακτήρα του είναι και το μεγαλύτερο του ελάττωμα. Λειτουργεί όμως και θετικά γιατί τον κάνει να προχωρά μπροστά βάζοντας διαρκώς νέους στόχους. «Είμαι εγωιστής και μου το λένε κι οι φίλοι μου. Άμα βάλω κάτι στο μυαλό μου, αυτό είναι. Δύσκολα αλλάζω γνώμη. Ίσως γιατί έχω ποντιακό κεφάλι. Η μάνα μου είναι πόντια. Μπορεί να είναι προτέρημα, μπορεί να είναι ελάττωμα. Όμως έτσι είμαι και έτσι πορεύομαι».

Στους άμεσους στόχους του για το μέλλον είναι να βελτιώσει το επίπεδό του ως ορθοπεδικός αποκτώντας μεγαλύτερη εξειδίκευση στους τομείς που τον ενδιαφέρουν, μας εκμυστηρεύεται. «Πιστεύω ότι στο γόνατο έχω φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο κι αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι να τελειοποιήσω την άσκησή που έχω αρχίσει στην ενδοσκοπική του ώμου. Αυτά ουσιαστικά είναι τα εφόδια που χρειάζεται ένας γιατρός για να θεωρηθεί καλός».

Για επίλογο του ζητάμε να μας πει πως βλέπει μέσα και από την ιατρική του εμπειρία, την πορεία του ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΥ στην σούπερ λίγκα. Δηλώνει αισιόδοξος για την χρονιά που ξεκινά. «Παρ’όλο που η πρώτη χρονιά είναι πάντα πάρα πολύ δύσκολη, βλέποντας το έμψυχο υλικό και τον κόσμο που είναι ένθερμος με τους παίχτες, πιστεύω ότι έχουμε πολύ μεγάλες προοπτικές να μείνει στην Α΄ΕΘΝΙΚΗ. Έχω δει και άλλες ομάδες και βλέπω και τη δουλειά που γίνεται στον ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟ. Πιστεύω ότι θα μείνει» μας απαντά και εύχεται να είναι «αχρείαστος» στο γήπεδο.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΙΑΝΗΣ

13 χρόνια προσφοράς με δυνατές συγκινήσεις και έντονα συναισθήματα.

Με περιστατικά και καταστάσεις τραγικές πολλές φορές που χαράσσονται ανεξίτηλα στη μνήμη. ΄Οπως τα συντρίμμια του Γιάκοβλεφ το 1997 στα Πιέρια όρη. Οι καταστροφικοί σεισμοί στην Τουρκία. Οι τρεις νεκρούς στο καπνομάγαζο της Αλεξανδρούπολης. Η αναζήτηση ενός μικρού παιδιού στο Νέστο που βρέθηκε νεκρό μετά από δυο μέρες. Η ανεύρεση ενός κυνηγού μετά από τέσσερις μέρες στη Δράμα, για τον οποίο χάρηκε περισσότερο κι από τους δικούς του που βρέθηκε ζωντανός.

Ο πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης μας μιλά για τη ζωή και τα συναισθήματα ενός εθελοντή διασώστη.

«Είναι συναισθήματα και στιγμές που δεν τις ζει κάποιος. Κάθε μέρα συναντάμε και κάτι άλλο και όλα είναι διαφορετικά. Η συγκίνηση όμως είναι πάντα η ίδια. Αλλά και ταυτόχρονα διαφορετική γιατί οι συνθήκες και οι εμπειρίες είναι διαφορετικές. ΄Ενα συναίσθημα που θέλεις να το ζεις συνέχεια και αυτό είναι που σε κάνει να συνεχίζεις. Όπως και στις τελευταίες φωτιές στην περιοχή μας που τρέχαμε πιο πολύ από όλους να τις σβήσουμε, να προλάβουμε να μην καεί άλλο, γιατί νοιώθαμε σαν να καιγόταν το σπίτι μας», μας λέει.

Εθελοντισμός για αυτόν είναι « να θέλεις να προσφέρεις στο συνάνθρωπό σου βοήθεια και κάποιες γνώσεις που έχεις είτε από εκπαιδεύσεις είτε από χόμπι. Όχι μόνο στο συνάνθρωπο αλλά και στη φύση, σε φωτιές, μαζικές καταστροφές κα. Η ανταμοιβή για τη σωτηρία μιας ανθρώπινης ζωής, ένα συναίσθημα που δεν περιγράφεται με λόγια. Το νιώθεις τη στιγμή που θα κοιτάξεις αυτό τον άνθρωπο στα μάτια και αυτό είναι που σου δίνει δύναμη και ζωντάνια για να συνεχίσεις».

Από τα ιδρυτικά μέλη της τοπικής Ομάδας Διάσωσης , στην οποία αρχικά εντάχθηκε ως δύτης. Στη συνέχεια γνώρισε και τα υπόλοιπα τμήματα μέσα από τις εκπαιδεύσεις της ομάδας στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τέλος του μήνα θα βρεθεί με 16μελή αποστολή των παραρτημάτων Κομοτηνής – Ξάνθης, στην Αυστρία, στο πλαίσιο ενός προγράμματος του υπουργείου Παιδείας, για εκπαίδευση ορεινής διάσωσης στις Αυστριακές Άλπεις. «Η εκπαίδευση θα γίνει στα 3.200 μέτρα και θα αφορά διάσωση σε φαράγγι, σε συνοδεία ατόμων, σε ορεινές διαδρομές και άλλες σχετικές δραστηριότητες».

Χαρακτήρας ήρεμος, με μεγάλη υπομονή, πειθαρχία και δυνατότητα για συνεργασία με τα υπόλοιπα άτομα στην ομάδα. Αυτά είναι άλλωστε και τα προσόντα ενός καλού διασώστη. «Στα προσόντα ενός καλού διασώστη είναι η ψυχική δύναμη, η υπομονή, ο ήρεμος χαρακτήρας και η μεγάλη θέληση για προσφορά. Τα υπόλοιπα θα τα μάθει μέσα από την ομάδα γιατί όλα είναι θέμα τεχνικής που δεν βασίζεται στη δύναμη του σώματος αλλά στον συνδυασμό εκπαίδευσης και μυαλού. Γιατί διαφορετικά δεν επιβιώνεις».

Χόμπι του είναι όλα αυτά που συμπεριλαμβάνονται και στις δραστηριότητες της ομάδας. Δηλαδή το βουνό, η αναρρίχηση, το κολύμπι, η κατάδυση. «Η καλή φυσική κατάσταση είναι τρόπος ζωής για τα άτομα που έρχονται στην ελληνική ομάδα διάσωσης. Δεν καπνίζουν, δεν πίνουν, ασχολούνται με σπορ στο βουνό και την θάλασσα. Το παράρτημα έχει τμήματα που αφορούν το υγρό στοιχείο, ορεινή διάσωση, τηλεπικοινωνίες, πρώτες βοήθειες, όπως επίσης τμήματα μαζικών καταστροφών, έρευνας και τεχνολογίας. Όλα αυτά σημαίνουν εξειδικευμένες γνώσεις και εξειδικευμένη εκπαίδευση για να μπορέσουμε τα ανταπεξέλθουμε σε κάθε κατάσταση».

Ως εθελοντής έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένο το αίσθημα της προσφοράς, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Ο εθελοντισμός απαιτεί θυσίες. «Πρέπει να θυσιάσεις χρόνο, προσωπική ζωή αλλά και χρήματα πάνω απ’όλα, γιατί σαν εθελοντές, για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο που έφτασε η ομάδα διάσωσης, πάρα πολλά πράγματα τα πληρώνουμε μέχρι και τώρα ακόμη από τη τσέπη μας».

Στους άμεσους στόχους του είναι η ομάδα αυτή να φτάσει σε ένα σημείο που να μπορεί να προσφέρει παντού όπου υπάρχει ανάγκη. «Να φτάσουμε την ομάδα ακόμη πιο ψηλά τόσο σε επίπεδο προσφοράς όσο και λειτουργίας για να μπορούμε να είμαστε πανταχού παρόντες. Θέλω να είμαστε πιο γρήγοροι, καλύτερα εξοπλισμένοι αλλά και να έχουμε αρκετό κόσμο στην ομάδα έτσι ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε την βοήθειά μας οποιαδήποτε στιγμή και οπουδήποτε. Αυτό θέλει συνεχή εκπαίδευση αλλά πρωτίστως αφοσίωση και ολοκληρωτικό δόσιμο θα αυτό που έχουμε επιλέξει. Έχουμε μια ομάδα η οποία πραγματικά αξίζει και προκαλώ να έρθουν οι ειδικοί για να μας δοκιμάσουν και να μας αξιολογήσουν. Την βοήθεια που θα μας δώσουν εμείς θα την ανταποδώσουμε δεκαπλάσια στο κοινωνικό σύνολο. Γιατί πραγματικά έχουμε άτομα τα οποία αξίζουν, είναι εκπαιδευμένα και έχουν πολύ μεγάλη θέληση για να βοηθήσουν».

Τα μέλη μιας ομάδας διάσωσης δεν κάνουν διακοπές αφού θα πρέπει να βρίσκονται πάντα σε ετοιμότητα. «Ακόμη και σήμερα είμαστε σε επιφυλακή για τον κίνδυνο πυρκαγιών, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και των δυνατών ανέμων. ΄Ολα αυτά μας φέρνουν σε μία κατάσταση που καθημερινά αφιερώνουμε χρόνο για την ομάδα. Επειδή δεν υπάρχει χρόνος για διακοπές πραγματοποιούμε εκπαιδευτικά διήμερα – τριήμερα σε διάφορα μέρη συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου».

Σήμερα το παράρτημα της Ροδόπης αριθμεί τα 85 μέλη, από τα οποία άλλοι είναι διασώστες και ενεργά μέλη ενώ άλλοι είναι φίλοι που μπορούν να βοηθήσουν με διάφορους τρόπους στο έργο του. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα μισά περίπου μέλη είναι γυναίκες οι οποίες όχι μόνο δεν υστερούν σε τίποτε από τους άνδρες αλλά είναι πολύ δραστήριες και συμμετέχουν με αξιοζήλευτο θάρρος σε δύσκολες επιχειρήσεις και εκπαιδεύσεις.

Ο Αντώνης Καρακατσιάνης είναι 47 χρονών και πατέρας δύο παιδιών από τα οποία το μεγαλύτερο είναι φοιτητής στο Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής. Επαγγελματικά είναι Μηχανολόγος – Μηχανικός στο πολιτικό προσωπικό του Στρατού.
(Από την εφημερίδα ΘΡΑΚΙΚΗ ΑΓΟΡΑ)

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Οι RESALTO είναι οι «δικοί μας άνθρωποι»… Τους ακούσαμε…
τους αγαπήσαμε…και προτείνουμε να τους ακούσετε κι εσείς…

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΖΑΤΖΑΝΑΣ

ΚΑΙ RESALTO

Μια ζωή με νότες. Από την ηλικία των 10 ετών. Με μια melodica στην αρχή που γρήγορα αντικαταστάθηκε με ακορντεόν και μετά με αρμόνιο.

Ψυχή ενός νέου και πολλά υποσχόμενου τοπικού μουσικού σχήματος σήμερα, με υψηλούς στόχους.

RESALTO. Όνομα που παραπέμπει σε ιστορίες με κουρσάρους, ταξιδιάρες θάλασσες και ανοιχτούς ορίζοντες. Στο ρεπερτόριό του Καββαδίας και Μικρούτσικος για ξεκίνημα…

Στρατιωτικός στο επάγγελμα αλλά και ταυτόχρονα επαγγελματίας μουσικός από την τρυφερή ηλικία των 16, μας μιλά για συνεργασίες και πρόσωπα σταθμούς που τον σημάδευσαν δίνοντας του πολύτιμη βοήθεια για να προχωρήσει. «Χρωστάω χάρη σε πολλούς ανώνυμους και επώνυμους συνεργάτες. Μεταξύ αυτών παλιοί ντόπιοι επαγγελματίες μουσικοί, όπως ο Μάκης Ζάπογλου, ο Γιώργος Παράσχος, από την πρώτη μου δουλειά στην Καλύβα οι οποίοι κάθισαν και μου έδειξαν πράγματα με πολύ υπομονή, ώστε να σταθώ δίπλα τους σε ένα πατάρι και να δουλέψω. Πρόσωπα – σταθμοί στην πορεία οι Γιάννης Κάλλαρης και Φώτης Φραγκάκης στον Κόκκορα, που “το κυνηγούν” ακόμη», προσθέτει. Από τους γνωστούς στέκεται ιδιαίτερα στο Νίκο Μεραχτσάκη, καταξιωμένο στο μπουζούκι και χρόνια με τη Μαριώ στη Θεσσαλονίκη, όπως επίσης και στη συνεργασία που είχε στο στρατό με τον Σάκη Ρουβά η οποία όπως λέει, του άφησε πολλά σαν εμπειρία.

Οι εμφανίσεις του σε νυχτερινά κέντρα, κοινωνικές εκδηλώσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις δήμων και όχι μόνο της Θράκης, αμέτρητες. Αυτές που δεν θα ξεχάσει ποτέ είναι η πρώτη του «δημόσια» εμφάνιση το 1987 στα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Κομοτηνής – την οποία θεωρεί κορυφαία στιγμή στη ζωή του – και η συμμετοχή του στο αφιέρωμα της ΔΕΠΑΚ για τον Ζαμπέτα, πριν 5 χρόνια.

Στο ερώτημα τι είναι η μουσική για αυτόν, σύζυγος ή ερωμένη, είναι ξεκάθαρος. «Η μουσική είναι όλη μου η ζωή. Αν ήταν σύζυγος θα την είχα βαρεθεί. Αφιέρωσα αμέτρητες ώρες για να μάθω, από τον ελεύθερο χρόνο μου, από το παιχνίδι, από το διάβασμα. Από παντού έκλεβα χρόνο για να τον αφιερώσω σ’αυτήν. Για να παίζω αλλά και να ακούω μουσική. Αν θεωρήσουμε ότι τώρα πλέον ξέρω μουσική, γιατί ποτέ δεν ξέρεις και πάντα θα υπάρχει κάτι για να βελτιώνεσαι, η μουσική είναι η δουλειά μου και της αφιερώνω πολλές ώρες από την προσωπική μου ζωή και την οικογένειά μου».

Τα δυνατά σημεία του χαρακτήρα του; Επιμονή και υπομονή. «Όταν βάλω στόχο να πετύχω κάτι, θα το πετύχω όσες ώρες κι αν χρειαστεί όσα πράγματα κι αν πάνε ανάποδα, εγώ θα συνεχίσω την προσπάθεια και στο τέλος θα το πετύχω».

Κάποτε έκανε ένα όνειρο τη μέρα… Τώρα στα 35 του δηλώνει ρεαλιστής και συνδέει το μέλλον του με την πορεία του νέου σχήματος που συνεχίζει εντατικά τις πρόβες και παράλληλα κάνει τα πρώτα του βήματα στο καλλιτεχνικό στερέωμα της περιοχής. «Μεγαλώσαμε αρκετά για να κάνουμε φιλόδοξα όνειρα. Ξέρουμε όμως ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Στόχος μας είναι η προσπάθεια αυτή να πάει καλά και να αγκαλιαστεί από τον κόσμο. Στοχεύουμε περισσότερο σε συναυλιακούς χώρους και εκδηλώσεις δήμων, ενώ δεν αποκλείουμε και εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά, όχι με την στενή έννοια της διασκέδασης αλλά με ένα συγκεκριμένο κοινό που θα θέλει να ακούσει αυτό το είδος μουσικής».

«Το RESALTO γεννήθηκε από μια ιδέα που είχα ταυτόχρονα με τον δεύτερο Γιάννη της παρέας, για ένα μόνιμο αλλά ερασιτεχνικό μουσικό σχήμα από επαγγελματίες και υψηλούς στόχους», μας λέει. Μαζί τους έμπειροι μουσικοί με πολύχρονη προϋπηρεσία και συνδετικό κρίκο την αγάπη τους για την τέχνη της μουσικής και το ποιοτικό τραγούδι.

Το συγκρότημα τελεί υπό την «προστασία» του Συλλόγου Εβριτών νομού Ροδόπης και έκανε την παρθενική του εμφάνιση την Κυριακή 3 Αυγούστου στη συνάντηση νέων ΑΡΔΑΣ 2008, στο νησάκι.

Γιάννης Τζατζανάς στα πλήκτρα, Γιάννης Κάλλαρης στο τραγούδι, Κώστας Τακίδης ηλεκτρική κιθάρα, Γιάννης Ιγνατάκης ντραμς, Λευθέρης Φούρλης μπάσο, Δήμητρα Πάσχου τραγούδι και Γιώργος Καπετανίδης στα οργανωτικά.

Τα υπόλοιπα επί σκηνής…

(Από την εφημερίδα ΘΡΑΚΙΚΗ ΑΓΟΡΑ)

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

(Από την εφημερίδα ΘΡΑΚΙΚΗ ΑΓΟΡΑ που μόλις κυκλοφόρησε)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ

Κάποτε ήταν αθλητής και έπαιζε για το δικό του όνειρό. Στο τιμόνι ενός ιστορικού για την πόλη μας αθλητικού συλλόγου σήμερα, φιλοδοξεί μέσα από τη συμετοχή του στη διοίκηση του ΓΑΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗ, να βάλει και το δικό του λιθαράκι στην γενικότερη προσπάθεια για την ανάπτυξη του τοπικού αθλητισμού.

Η σχέση του όμως με το μπάσκετ δεν είναι καινούρια. Χρονολογείται από το 1980, όταν σαν μαθητής δημοτικού με πολλά όνειρα κι αυτός, γράφεται στις ακαδημίες του συλλόγου και ξεκινά μια μικρή καριέρα, η οποία τελειώνει αναγκαστικά γύρω στο 1990, στο «στίβο» της βιοπάλης. Ήταν τα χρυσά χρόνια του τοπικού μπάσκετ με πρωτοκλασάτους παίχτες, όπως Βακιρτζής, Ματζίρης, Γεωργιάδης, για τα οποία μας μιλά με συγκίνηση, αναπολώντας χαρές αλλά και πίκρες. «Τότε ο αθλητισμός ήταν πιο ρομαντικός και το μπάσκετ παιζόταν διαφορετικά. Ήταν στιγμές που αισθανόσουν και μια πίκρα όταν ο προπονητής δεν σε έβαζε να παίξεις, αλλά αυτό είναι και ένα κίνητρο για να συνεχίσεις, να είσαι καλύτερος στην επόμενη προπόνηση και να διεκδικήσεις την θέση σου μέσα στην ομάδα. Δεν είμασταν επαγγελματίες. Παίζαμε για το δικό μας όνειρο, που ήταν να ανεβείς όσο το δυνατόν πιο ψηλά ή να καθιερωθείς στην ανδρική ομάδα. Η ανδρική ομάδα τότε ήταν πάρα πολύ δυνατή, έπαιζε στην Α2 και ήταν δύσκολο για έναν Κομοτηναίο παίχτη να καθιερωθεί στο χώρο. Ύστερα το μπάσκετ έγινε επαγγελματικό και εμείς ως δευτεροκλασάτοι και έφηβοι δοθήκαμε δανεικοί στον ΟΡΦΕΑ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ». Συνέχεια

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Βάσω και Μαρία Καρδίμη

Βάσω και Μαρία Καρδίμη


(ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΘΡΑΚΙΚΗ ΑΓΟΡΑ)
Μια νέα δικηγόρος ξεκινά την επαγγελματική της σταδιοδρομία, ατενίζοντας το μέλλον με αισιοδοξία και χαμόγελο. Η Βάσω Καρδίμη κάνει τα πρώτα της βήματα στη δικηγορία έχοντας ολοκληρώσει με επιτυχία μια ιδιαίτερα κοπιαστική και απαιτητική διαδρομή πολλών χρόνων, με σπουδές στο Δημοκρίτειο και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.

Στο κατώφλι αυτού του νέου κύκλου της ζωή της, μας μιλά για τα συναισθήματά και τα όνειρά της. Για το πως η ίδια αντιλαμβάνεται τη σχέση της με την δικηγορία αλλά και για τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει στο νέο της ρόλο. Συνέχεια

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ

H νόσος του Aλτσχάιμερ δεν είναι ούτε μολυσματική, ούτε μεταδοτική. Είναι μια ανίατη εκφυλιστική νόσος, η οποία αργά και προοδευτικά καταστρέφει εγκεφαλικά κύτταρα προκαλώντας μια γενική αποδιοργάνωση στην υγεία του ασθενούς. Σύμφωνα με κάποια στατιστικά στοιχεία, από τη νόσο υποφέρει το 6% των Ελλήνων ηλικίας άνω των 70 ετών.

Ένας νέος σύλλογος ξεκινά την δράση του στην Κομοτηνή φιλοδοξώντας να προσφέρει πολύτιμη βοήθεια με ενημερωτικές εκδηλώσεις και άλλες δραστηριότητες, σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σχετικό πρόβλημα στο οικογενειακό τους περιβάλλον.

Σήμερα πραγματοποιήθηκε η κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των μελών του νεοσύστατου συλλόγου, ο οποίος προς το παρόν φιλοξενείται στο γραφείο ΑΜΕΑ του δήμου στο Πολυλειτουργικό Κέντρο Κομοτηνής αλλά πολύ σύντομα θα είναι σε θέση να προσφέρει βοήθεια και ενημέρωση στους συμπολίτες μας.

Αρωγός αλλά και πρωτεργάτης ταυτόχρονα στην προσπάθεια αυτή ο αντιδήμαρχος της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου, πρώην πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Ροδόπης Νίκος Χατζηκωνσταντίνου, μας μιλά για την ταυτότητα και τους σκοπούς του συλλόγου.
ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Η προσπάθεια αυτή που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο με πρωτοβουλία της κας Ειρήνης Παπαχρήστου, και σήμερα παίρνει σάρκα και οστά με την κατανομή αξιωμάτων στο ΔΣ, έχει σαν στόχο να προσφέρει βοήθεια σε όλες τις οικογένειες των συμπολιτών μας που έχουν άτομα ηλικιωμένα με νόσο του αλτσχάιμερ ή με συναφείς νοητικές διαταραχές που οφείλονται ενδεχομένως σε κακή αιμάτωση του εγκεφάλου και άλλες παθήσεις. Πιστεύω ότι ο Σύλλογος θα αγκαλιαστεί από τους συμπολίτες μας μόλις γνωστός και εφ’όσον και εμείς είμαστε ανιδιοτελείς στην προσφορά μας και έτσι θέλω να είμαστε, να μπορέσουμε να προσφέρουμε αυτά που πρέπει».

ΕΡ : Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα του Συλλόγου ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΝΟΣΟ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ «Ο ΛΟΓΟΣ»;

Ν.Χ. Το πρώτο βήμα είναι να ολοκληρωθεί η γραφειοκρατική οργάνωση του Συλλόγου και να δημιουργήσουμε όλη εκείνη την υποδομή που χρειάζεται για να μπορεί να λειτουργεί σαν σύλλογος. Το δεύτερο μας βήμα θα είναι η επικοινωνία και η συνεργασία με τους μεγάλους Συλλόγους της Ελλάδας, τον αντίστοιχο Σύλλογο της Θεσσαλονίκης και την Πανελλήνια Ομοσπονδία, ώστε να πάρουμε από εκεί τεχνογνωσία για το πως θα οργανωθούμε. Το τρίτο μας βήμα θα είναι το άνοιγμά μας στην τοπική κοινωνία με κάποιες εκδηλώσεις και ομιλίες, όπου με την βοήθεια ντόπιων επιστημόνων και ψυχιάτρων, θα μπορέσουμε να κάνουμε γνωστό τον σύλλογο στην τοπική κοινωνία και να ξεκινήσουμε τις υπόλοιπες δραστηριότητές μας.

ΕΡ : Ο κόσμος είναι ενημερωμένος και ζητά ιατρική βοήθεια ή υπάρχουν ακόμη προκαταλήψεις για το κοινωνικό στίγμα;

Ν.Χ. Ενδεχομένως να υπάρχουν ακόμη προκαταλήψεις. Ωστόσο πολλοί συμπολίτες μας επικοινωνούν με το γραφείο των ΑΜΕΑ στο Δήμο ζητώντας βοήθεια για προβλήματα που έχουν άτομα του στενού οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Πιστεύω ότι όταν οργανωθεί ο Σύλλογος, ο οποίος αρχικά θα λειτουργήσει σε χώρο εδώ στο κοινωνικό κέντρο του Δήμου, θα μπορέσουμε να έχουμε πιο εμπεριστατωμένη ενημέρωση και να κατευθύνουμε τους συμπολίτες μας με μεγάλη αξιοπιστία.

ΕΡ : Που μπορούν να απευθύνονται για ενημέρωση όσοι αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα στο οικογενειακό τους περιβάλλον;

Ν.Χ. Προς το παρόν μπορούν να απευθύνονται στο γραφείο ΑΜΕΑ του Δήμου Κομοτηνής, στο Πολυλειτουργικό κέντρο στην περιοχή του ΑΝΑΤΟΛΙΑ και στο τηλέφωνο 25310 83888 ή σε κάποιο από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου για πληροφορίες ή αιτήσεις εγγραφής για όσους ενδιαφέρονται να γίνουν μέλη και επιθυμούν να προσφέρουν και αυτοί μέσα από το Σύλλογο.

ΕΡ : Ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε και με την επιστημονική σας ιδιότητα ως γιατρός, προς τους ανθρώπους που ζουν καθημερινά το πρόβλημα.

Ν.Χ. Η επιστήμη σήμερα έχει δυνατότητα να βοηθήσει σοβαρά όλους όσους πάσχουν από τέτοιου είδους παθήσεις. Ωστόσο χρειάζεται και την βοήθεια των Συλλόγων γιατί οι Σύλλογοι αυτοί που βάζουν τον τόνο της ανθρωπιάς μέσα στις επιστημονικές γνώσεις. Σε συνεργασία λοιπόν επιστήμη και Σύλλογοι μπορούμε να βοηθήσουμε σοβαρά αυτούς τους ανθρώπους και να τους απαλύνουμε τα προβλήματα. Εκείνο που θέλω να τονίσω είναι να μην ντρέπονται όταν υπάρχει στο σπίτι τους ένα άτομο με τέτοιου είδους πάθηση, πάθηση του μυαλού δηλαδή, χρόνια εκφυλιστική πάθηση που προκαλεί νοητική υστέρηση αλλά να έχουν στο νου τους ότι μόνο αν βγάλουν προς τα έξω το πρόβλημά τους θα μπορέσουν να βοηθηθούν από την κοινωνία και τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν διάθεση να βοηθήσουν.

Το νέο 7μελές Διοικητικό Συμβούλιο και οι αρμοδιότητες των μελών του, από την κατανομή αξιωμάτων που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 1 Ιουλίου στο Πολυλειτουργικό Κέντρο του Δήμου, έχουν ως εξής:

ΠΡΟΕΔΡΟΣ Παπαχρήστου Κωνσταντινιά
ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Μαυρίδης Βασίλειος του Ιορδάνη
Γ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Μάρκου Σταυρούλα
ΕΙΔ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Μαρκοπούλου Γεσθημανή
ΤΑΜΙΑΣ Παπαχρήστου Ειρήνη
ΕΙΔ.ΤΑΜΙΑΣ Παπαχρήστου Γεωργία
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Χατζηκωνσταντίνου Νίκος