γνώρισα τους ανθρώπους κι αγάπησα τα ζώα…

Φόλα ήταν η αιτία… αλλά εγώ θα έλεγα ανθρώπινη κτηνωδία.

Στην διάρκεια της σύντομης διαδρομής του στον κόσμο των ανθρώπων, είχε προλάβει να αγαπήσει και ν’ αγαπηθεί. Να κάνει φιλίες και γνωριμίες.

Τη μέρα άραζε στην αγαπημένη του γειτονιά, χαιρετώντας ευγενικά γνωστούς και αγνώστους. Τις νύχτες σύχναζε με το αφεντικό του στις καφετέριες της πλατείας, χαρίζοντας χαμόγελα στα παιδιά και τα κορίτσια.

Ο καλύτερος φίλος του συμπολίτη μας Μιχράν, δεν ζει πια ανάμεσά μας. Έφυγε το Σάββατο μόνος και αβοήθητος. Με ένα μεγάλο γιατί στο βλέμμα.

Αχ βρε Μπίλη, σου το λέγαμε να προσέχεις…ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΙΨΕΙΣ…
Με ένα τραγούδι θα σε χαιρετίσω…RADIO-FONIKA…

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Ντροπή κτήνη! Δεν μπορώ να πω κάτι άλλο. Τώρα το έμαθα από εσάς… Ελπίζω αυτός που το έκανε να πάει και αυτός από φόλα! Έλεος πια με τα καθάρματα που υπάρχουν ανάμεσά μας!

  2. Ας μην αδικούμε τα κτήνη…
    Αυτά σκοτώνουν μόνο για την τροφή τους κι όχι για την πλάκα τους ή την διαστροφή τους…

  3. φρίκη,σιχαμάρα,ανθρωποειδή είναι αυτοί,όχι άνθρωποι.
    Χαίρομαι που το βιντεάκι που έφτιαξα μπήκε στο μπλογκ σου.Αν και με όχι καλή αφορμή((

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: